“Het zit er wel in, maar het komt er niet uit.” Die zin hoor ik ouders zo vaak zeggen. Met een mengeling van frustratie, twijfel en zorg. Want je ziet het thuis. Je ziet hoe slim je kind is, hoe creatief, hoe scherp. En toch lijkt het op school steeds mis te gaan. Slechte toetsen, tranen bij huiswerk, een kind dat steeds stiller wordt of juist boos.
We zien het steeds vaker: kinderen die slim en nieuwsgierig zijn, maar op school toch vastlopen. Ze proberen het wel, maar raken gefrustreerd, verliezen hun motivatie of ontwikkelen faalangst. Hun ouders voelen dat er meer in zit, maar weten niet hoe ze kunnen helpen. En binnen het onderwijs stuiten professionals op hun eigen grenzen.
Dyslexie en comorbiditeit horen vaak samen. Wij zien geen stoornissen maar unieke eigenschappen. Ontdek onze aanpak en hoe kinderen écht leren groeien.
De demissionair staatssecretaris wil de leerplicht verlagen van 5 naar 4 jaar.
Het klinkt misschien logisch: hoe eerder kinderen naar school gaan, hoe sneller ze leren.
Maar in de praktijk werkt dit voorstel averechts. Zowel onderzoek als praktijkervaring laten zien dat te vroeg beginnen juist schadelijk kan zijn voor de ontwikkeling van kinderen.
Uit de praktijk | Schoolsysteem
Als het fundament niet goed staat, bouw je een wiebelend huis.
Dat geldt ook voor leren.
Toch zie ik in de praktijk bijna dagelijks kinderen die op dat wankele fundament verder moeten bouwen.
Spelling, rekenen, begrijpend lezen… Alles wordt moeilijk als de basis niet klopt.
En dan wordt leren frustratie.
Voor het kind én voor de leerkracht.
In de Zembla-uitzending ‘Diagnose dyslexie’ wordt pijnlijk zichtbaar hoe vaag en omstreden de basis is onder de groeiende dyslexiezorg. Is er bij leerlingen sprake van een leerstoornis, of van tekortschietend onderwijs? En wie heeft er belang bij de diagnose? In deze blog duiken we in de feiten, de belangen en vooral: de vraag wat dit betekent voor het kind.
