De kranten staan bol van de artikelen over dyslexie en andere etiketten. De politiek is druk met bezuinigen en met de cito. En wetenschappers ‘ontdekken’ dat oude waarheden, misschien toch eigenlijk wel helemaal niet waar zijn. En als ouder sta je daar middenin.
Afgelopen week las ik twee artikelen omtrent de exorbitante stijging van de kosten voor vergoeding van dyslexiebehandelingen door orthopedagogische- en psychologische praktijken.
Vrijdag 28 september 2012 vond het kennissymposium plaats van oudervereniging ‘Balans’. Net als het voorgaande jaar waren er weer vele lezingen: wetenschappelijke benaderingen van ADD, ADHD en verwante etiketten, maar het woord kind, visueel of kinesthetisch viel niet. Ik blijf dat verbazend vinden. Op de informatiemarkt sprak ik veelal mensen uit de praktijk (ouders, leerkrachten, intern begeleiders en remedial teachers). Zij bevestigden keer op keer, dat juist de begrippen visueel en kinesthetisch een belangrijk onderdeel zijn van de problematiek.
Ik was op het symposium over dyslexie van de oudervereniging Balans. Er was een serie sprekers uitgenodigd, die vooral de stand van zaken omtrent de dyslexiebehandeling bespraken. Er waren in totaal 1300 bezoekers. De Kernvisie methode was aanwezig op de informatiemarkt welke vooraf, in de pauzes en achteraf bezocht kon worden.
Bovenstaand onderzoek werd recentelijk gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Cortex.
Wist u dat wij mensen worden geboren met uitsluitend een activiteit in onze rechterhersenhelft? Hierin zitten alle zaken, die wij nodig hebben om te kunnen overleven (lichaamsbesturing, emotie, creativiteit, ruimtelijk inzicht, ritme, kleur herkenning etc.).
In een proces tot ons tiende jaar wordt de linkerhersenhelft erbij betrokken. Hierin zit grofweg onze ratio (herkenning van tekens als cijfers, letters, woorden, volgorde, analyses, etc.). Mensen met een rechtsgeoriënteerde leerstijl hebben een voorkeur om te denken met de rechterhersenhelft.
