“Gelijke kansen betekent niet hetzelfde voor ieder kind.”
Toch gebeurt dat op veel scholen nog wel.
Een meisje uit groep 7 gaat terug naar groep 6. Een verstandige stap, want haar fundament wankelt. Maar alleen terugplaatsen is niet genoeg. Er moet ook gekeken worden hoe het leren weer kan landen.
In dit blog: waarom ondersteuning tijdens schooltijd soms juist wél eerlijk is — en hard nodig.
Laatst was ik op een school van een van mijn cliënten om uitleg te geven over de Kernvisie methode. Terwijl ik sprak over deze andere, innovatieve benadering van leren, ontstond er een leuke discussie over het aanleren van taal en spellingsregels.
Zo’n 20 jaar geleden rolde ik de wereld van kindercoaching in. Een vakgebied dat nog volledig in de kinderschoenen stond, maar waar ik me wel direct in thuis voelde. Misschien wel omdat ik me zo kon identificeren met die kinderen die vol goede moed iedere dag naar school gaan en toch het idee hebben dat ze daar niet helemaal hun taal spreken.
Commitment – Een van de succesfactoren van Kernvisie methode
Als het niet lekker loopt op school en je steeds minder lekker in je vel zit, moet er iets gebeuren. Ouders gaan dan vaak op zoek naar passende hulp.
Je hebt ze vast wel eens gezien, die prachtige afbeeldingen van een brein, waarbij de linkerhersenhelft in zwart-wit de ratio weergeeft en de rechterhersenhelft vol kleur de gevoelswereld laat zien.
Bas was 9 jaar en zat in groep 5 toen ik hem leerde kennen. Een nieuwsgierige knul, die veel vraagt en woorden vaak heel letterlijk neemt. Zo voelde hij direct aan zijn hoofd toen ik zei dat hij goede voelsprieten had. Er zit wat autistisch gedrag.