Uit de praktijk | Schoolsysteem
“Ik kan het gewoon niet.”
Soms zegt een kind dat hardop.
Soms zie je het alleen in de ogen.
Een rekensom die eerst nog lukte, ineens blokkeren. Huilen bij huiswerk. Boos worden om iets kleins. Buikpijn op zondagavond. Of een kind dat steeds vaker zegt dat school “saai” is, terwijl je diep vanbinnen voelt dat er veel meer in zit.
“Het zit er wel in, maar het komt er niet uit.” Die zin hoor ik ouders zo vaak zeggen. Met een mengeling van frustratie, twijfel en zorg. Want je ziet het thuis. Je ziet hoe slim je kind is, hoe creatief, hoe scherp. En toch lijkt het op school steeds mis te gaan. Slechte toetsen, tranen bij huiswerk, een kind dat steeds stiller wordt of juist boos.
We zien het steeds vaker: kinderen die slim en nieuwsgierig zijn, maar op school toch vastlopen. Ze proberen het wel, maar raken gefrustreerd, verliezen hun motivatie of ontwikkelen faalangst. Hun ouders voelen dat er meer in zit, maar weten niet hoe ze kunnen helpen. En binnen het onderwijs stuiten professionals op hun eigen grenzen.
Dyslexie en comorbiditeit horen vaak samen. Wij zien geen stoornissen maar unieke eigenschappen. Ontdek onze aanpak en hoe kinderen écht leren groeien.
Uit de praktijk | Schoolsysteem
Als het fundament niet goed staat, bouw je een wiebelend huis.
Dat geldt ook voor leren.
Toch zie ik in de praktijk bijna dagelijks kinderen die op dat wankele fundament verder moeten bouwen.
Spelling, rekenen, begrijpend lezen… Alles wordt moeilijk als de basis niet klopt.
En dan wordt leren frustratie.
Voor het kind én voor de leerkracht.
De Kernvisiemethode wordt in een artikel van Stichting Dyslexie Nederland bestempeld als ‘onwetenschappelijk’ en daarmee ongeschikt voor kinderen met dyslexie. Wij besloten lang te zwijgen. Maar nu is het tijd om te laten zien wat er wél werkt. Vanuit de praktijk. Vanuit ervaring. Vanuit vertrouwen in het kind.
