Dit is het verhaal van Kay, 12 jaar oud en geboren in China. Toen hij drie en een half jaar was, is hij geadopteerd door Nederlandse ouders. Rond zijn vijfde begon hij Nederlands te praten. Een gemiddeld Nederlands kind praat zo’n beetje op zijn tweede. Dat betekent dat Kay drie jaar achterstand heeft in deze ontwikkeling.
Het is weer de tijd van de informatieavonden op de basisscholen. Leerkrachten vertellen over hoe het werkt in en rond de klassen. En natuurlijk gaat het verhaal over het gemiddelde kind, daar ontkom je niet aan. Maar hoe ervaar je zo’n informatieavond als jouw kind niet zo gemiddeld is?
Er zijn veel termen voor hetzelfde. Een kind zit niet op het niveau, dat aan het einde van het jaar nodig is, om het volgende leerjaar succesvol te laten verlopen.
Een nieuw Nederlands woord is geboren. Een woord dat logischer is dan het lijkt. Rechtsgeoriënteerde kinderen hebben vrijwel hun hele schoolbestaan dingen gedaan waarbij zij twijfelden of het wel goed was. Juist omdat zij in staat zijn om verschillende mogelijkheden te zien, bedenken zij bij iedere vraag wel een tweede passend antwoord. Dit zorgt ervoor dat zij bijna altijd twijfelen en daardoor onzeker worden.
Wanneer ik deze vraag aan mijn cliënten stel, wordt er meestal gezegd: ‘Om later geld te kunnen verdienen’. Maar wat betekent dat nu eigenlijk voor een kind?
‘s Ochtends als mijn wekker gaat stap ik uit bed. Mijn vrouw vindt dat gek. Zij drukt minstens twee keer op de snooze knop en heeft ruim de tijd nodig om wakker te worden alvorens zij op staat. Nu zou ik natuurlijk ook wat langer kunnen blijven liggen en twee keer op die snooze knop kunnen drukken, maar als ik wakker ben kijk ik uit naar de dag die voor me ligt en wil ik er gewoon aan beginnen. Of mijn vrouw zou zich met pijn en moeite iedere dag direct uit bed kunnen slepen. Maar een pretje zal het voor haar nooit worden.