Alweer bijna 4 jaar geleden was ik op bezoek bij een kleuterschool op Curaçao. We waren uitgenodigd om er ‘s avonds een lezing te houden over de Kernvisie methode. Voor ons een vreemde omgeving, dus het was prettig bij daglicht de school alvast te (be)zoeken, zodat we ‘s avonds niet zouden gaan ronddwalen.
Wanneer ben jij helemaal in balans? Wanneer je helemaal stil zit, of wanneer je zit te friemelen? Kijk je om je heen tijdens een vergadering, dan zie je veel mensen met een voet wiebelen, droedelen of op het knopje van een balpen drukken. Die energie moet toch ergens naartoe (zouden kinderen daar nou ook last van hebben?) :-)
Deze stelling doet menig leerkracht, remedial teacher en intern begeleider van kleur verschieten, maar hij is wel waar. We automatiseren niet op basis van de klank-tekenkoppeling.
Brend is een jongen van 8 jaar uit groep 5. Hij kwam voor de tweede keer. De eerste keer zag ik dat zijn handschrift zeer onduidelijk was, hij had een verkeerde pengreep en kon veel letters niet reproduceren. Ook verwisselde hij de ‘b’ en de ‘d’. De woorden die hij schreef, schreef hij meestal fonetisch en de ‘oo’ schreef hij steevast als ‘oe’.
Afgelopen week was ik bij een bespreking in Beilen. Het doel van de bijeenkomst was het bespreken van de resultatenmatrix in de jeugdhulpverlening en de WMO. Er waren veel zorgaanbieders aanwezig. Allemaal mensen die stuk voor stuk passie hebben voor het werk wat ze doen, met maar één doel en dat is de ander helpen.