Schoolsysteem

De jongste spruit in ons gezin gaat het eindexamenjaar vmbo-tl in en afgelopen maandag was alweer de eerste schooldag.

Stond ik toch opeens met de voorzitter van de VO-Raad, de heer Paul Rosenmöller aan de statafel. Nee, niet omdat ik kinderen met leerproblemen help, maar gewoon als betrokken ouder.

Ik beluister dat men op scholen veel waarde hecht aan begrijpend lezen en redactiesommen. En het zijn ook belangrijke onderdelen van het leren. Het voortgezet onderwijs selecteert zelfs op deze twee vakken.

Een poosje geleden hoorde ik van een cursist die lesgeeft op een NT2 school (Nederlands als tweede taal) dat ze starten met het aanbieden van woordbeelden en daarna de spellingsregels aanbieden. Dat zette mij aan het denken, want als je de woordbeelden al kent, waarom dan nog de spellingsregels aanbieden?

Steeds vaker worden er op scholen iPads ingezet. Een prima middel om nieuwe informatiebronnen te kunnen vinden en te gebruiken. Tegelijkertijd is het ook een middel om te laten zien hoe ‘wij als school met onze tijd mee gaan’. Ik had een keer een directeur van een school aan de telefoon. Hij vertelde mij dat hij de Kernvisie methode niet nodig had, want hij had nu smartboards in de klassen hangen. Nu kon hij alles visueel aanbieden. Typisch een klok en klepel gevalletje.

Goede spelling lijkt steeds meer een kwelling te zijn geworden. Het aantal dyslexieonderzoeken lijkt de pan uit te rijzen. Ook de spelfouten die ik in kranten, tijdschriften en e-mails tegenkom, zijn niet op één hand te tellen.