Opnieuw staat het onderwijs voor een uitdaging door de opkomst van slimme manieren om toetsen en examens te doorstaan. Vroeger begonnen we met spiekbriefjes, gevolgd door wetenschappelijke rekenmachines waarin we stiekem informatie bewaarden. Daarna kwamen smartphones en slimme horloges waarmee je het hele internet tot je beschikking had.
Op veel scholen worden de naast de tafels van 1 t/m 10 ook de tafels van 11 tot en met 15 aangeboden. Ze zijn behoorlijk lastig om aan te leren, maar welk nut dien je er eigenlijk mee?
Toen mijn tweede dochter geboren werd, dacht ik nog dat ik het moederschap al een beetje onder de knie had, maar niets bleek minder waar. Deze twee verschilden van elkaar als dag en nacht.
Via de intern begeleider van onze school ben ik in contact gekomen met de Kernvisie methode. Zij was er door haar eigen dochter zeer enthousiast over. Ook in mijn groep waren en zijn er namelijk kinderen die ik zo graag wil bereiken en waarbij ik telkens dacht ‘het moet er toch in zitten’, maar waarbij alles wat ik en mijn collega’s voor mij geprobeerd hadden, niet of nauwelijks had gewerkt. De Kernvisie methode, het proberen waard dus.
Wat ik het leukste vond aan de jaren dat ik voor de klas stond? Je met +/- 80 studenten en een aantal collega’s een week lang onderdompelen tijdens de hotelpraktijkweek aan het eind van het semester. Prachtige weken waarin je kwartjes zag vallen en studenten zag groeien.