Toen mijn tweede dochter geboren werd, dacht ik nog dat ik het moederschap al een beetje onder de knie had, maar niets bleek minder waar. Deze twee verschilden van elkaar als dag en nacht.
Via de intern begeleider van onze school ben ik in contact gekomen met de Kernvisie methode. Zij was er door haar eigen dochter zeer enthousiast over. Ook in mijn groep waren en zijn er namelijk kinderen die ik zo graag wil bereiken en waarbij ik telkens dacht ‘het moet er toch in zitten’, maar waarbij alles wat ik en mijn collega’s voor mij geprobeerd hadden, niet of nauwelijks had gewerkt. De Kernvisie methode, het proberen waard dus.
Wat ik het leukste vond aan de jaren dat ik voor de klas stond? Je met +/- 80 studenten en een aantal collega’s een week lang onderdompelen tijdens de hotelpraktijkweek aan het eind van het semester. Prachtige weken waarin je kwartjes zag vallen en studenten zag groeien.
Als je me al wat langer volgt, dan weet je dat ik geen echte lezer ben. En toch heb ik ondertussen aardig wat leesmeters gemaakt. Af en toe kom je namelijk een boek tegen dat je ontzettend boeit (precies het argument wat ik gebruik om kinderen aan het lezen te krijgen). Mijn laatste boek was ‘Baat het niet, dan schaadt het wel’ van Remko Iedema en dat zou ik wel bij iedere zorgverlener persoonlijk langs willen brengen.
Jim zit in groep 6 en scoorde in groep 3, 4 en 5 een V op Cito spelling. Hij behoort hiermee dus tot de 20% zwakste spellers en komt daarmee in aanmerking voor een dyslexieonderzoek. Vele formulieren en weken later, wordt Jim onderzocht en is er bij hem inderdaad dyslexie vastgesteld. Een dyslexieverklaring lost echter zijn probleem nog niet op. Er moet iets gebeuren.
We hebben allemaal wel eens het idee dat het leven (een beetje) zuur lijkt. Als een zure appel … ‘De juf ziet niet dat je kind niet lekker in zijn vel zit, Marthe wil helemaal niet in jouw praktijk zijn, Kars heeft ADHD en voelt zich niet begrepen, Karim heeft een verkeerde v.o. schoolverwijzing gekregen, de ouder in je groep vraagt te veel aandacht, je vindt je baan niet meer wat het is geweest.’ Je weet eigenlijk niet meer wat je moet doen. Je loopt vast. Wat dan? Bij de pakken neer gaan zitten?