Sharon van Wieren

Toen ze 9 jaar was tekende ze zZiep en samen met haar oma wist ze haar tekening om te toveren tot een echte knuffel. Het zaadje was gepland.

Toen mijn tweede dochter geboren werd, dacht ik nog dat ik het moederschap al een beetje onder de knie had, maar niets bleek minder waar. Deze twee verschilden van elkaar als dag en nacht.

Vorige week een (online :-)) koffiemomentje met een vriendin. We hadden elkaar alweer een tijdje niet gesproken, dus het was fijn bijpraten.

Wat ik het leukste vond aan de jaren dat ik voor de klas stond? Je met +/- 80 studenten en een aantal collega’s een week lang onderdompelen tijdens de hotelpraktijkweek aan het eind van het semester. Prachtige weken waarin je kwartjes zag vallen en studenten zag groeien.

Ze zit in de onderbouw en is op vrijdagmiddag vrij. Terwijl ze een broodje eet vertelt ze over de tafels en dat ze die gewoon niet in haar hoofd krijgt, maar ze wil straks wel zo’n tafeldiploma, net als de rest.

Veel mensen hebben het beeld dat de Kernvisie methode zich puur richt op leerproblemen. Maar veel groter zijn de bijkomende sociaal-emotionele problemen. Faalangst, negatief zelfbeeld, buikpijn, hoofdpijn, niet naar school willen, het lijken gewone termen maar de impact voor een kind is enorm.

De kranten staan bol van de artikelen over dyslexie en andere etiketten. De politiek is druk met bezuinigen en met de cito. En wetenschappers ‘ontdekken’ dat oude waarheden, misschien toch eigenlijk wel helemaal niet waar zijn. En als ouder sta je daar middenin.

Het is weer de tijd van de informatieavonden op de basisscholen. Leerkrachten vertellen over hoe het werkt in en rond de klassen. En natuurlijk gaat het verhaal over het gemiddelde kind, daar ontkom je niet aan. Maar hoe ervaar je zo’n informatieavond als jouw kind niet zo gemiddeld is?