Doubleren, zittenblijven of een jaartje overdoen ...

| Wim Bouman

Er zijn veel termen voor hetzelfde. Een kind zit niet op het niveau, dat aan het einde van het jaar nodig is, om het volgende leerjaar succesvol te laten verlopen.

Nu is een volgend leerjaar succesvol laten verlopen een breed begrip. Wanneer er wordt besloten om een leerling te laten doubleren is het uitgangspunt dat het de aangereikte stof nog een keer kan opnemen en dat het dan wél zal beklijven. Ik heb daar een ander kijk op. Wanneer je een leerling het zelfde aanbiedt en op dezelfde manier, dan zal het resultaat gelijk zijn aan het vorige leerjaar. Echter dan kan het niet meer blijven zitten, dus moet de leerling maar over met een achterstand.
Wanneer we de lesstof op een andere wijze aanbieden, is de kans groter dat er resultaten komen. Dus zonder andere aanpak, heeft een jaartje overdoen geen zin.

Aan de andere kant zie ik een meisje van 7 jaar in mijn praktijk dat van groep 3 overgaat naar groep 4. Dit meisje beheerst nauwelijks de letters en komt niet verder dan woordjes in het pi-dictee voor iemand met 5 maanden leesonderwijs. Onder het motto ‘groep drie is nog een beetje wennen aan het leren’, heeft ze twee jaar spelenderwijs geleerd. Het meisje kan nauwelijks woordjes schrijven, houdt haar pen verkeerd vast en drukt door het papier.

Nu heb ik veel respect voor leerkrachten, maar volgens mij behoort het tot de taak van een leerkracht om kinderen een basis aan te leren en hierop te corrigeren. Een leerkracht is er, in mijn ogen, om een kind te begeleiden en dingen aan te leren en zou toch ook moeten zien dat een leerling een verkeerde houding aanleert.

Het lijkt wel of de leerkracht steeds meer een facilitator van materialen is, dan iemand die aandacht heeft voor de prestaties van het individu. Dit klinkt onaardig, maar is zeker niet beledigend bedoeld, want wanneer een leerkracht 25 tot 30 kinderen moet begeleiden, dan ontkom je daar niet aan. Maar op de Cito uitslag staat niet vermeld onder welke omstandigheden een leerling moet leren. Ik zie in ieder geval geen verhoudingsgetal van het aantal leerlingen in de klas en de algemene uitslag van een Citotoets. Het zou best interessant zijn om te zien of hier een correlatie te maken is.

Het meisje is nu twee sessies verder, ze kan alle letters van het alfabet reproduceren en schrijft ze niet meer verkeerd om. Door woordbeelden visueel op te slaan is ze in staat om woorden goed te reproduceren. Zij kan het dus wel. Het moet er alleen anders in.

Wim Bouman

Over de schrijver

Wim Bouman

Wim Bouman begeleidt sinds 2003 kinderen die vastlopen bij het leren. Vanuit zijn jarenlange praktijkervaring ontwikkelde hij de Kernvisie methode. Ook schreef hij het boek Krachtig anders leren.

Op Leertalent schrijft Wim over zijn ervaringen met kinderen, ouders en volwassenen. Hij bespreekt ontwikkelingen binnen het onderwijs, nieuwsberichten en wetenschappelijk onderzoek. Daarbij kijkt hij kritisch naar vaste overtuigingen en gaat hij heilige huisjes niet uit de weg.

Zijn artikelen verbinden praktijkervaring met een kritische blik op leren en onderwijs. Niet om overal tegenaan te schoppen, maar om ruimte te maken voor vragen die volgens hem te weinig worden gesteld.

Meer informatie over zijn werkwijze vind je op kernvisiemethode.nl.